طراحی سایت

طراحی سایت یعنی به زبان ساده این: مخاطب وارد شد، چه بفهمد و بعد چه کار کند. تماس بگیرد، کالا ببیند، نوبت بگذارد، فایل بردارد. اگر این را روی کاغذ ننوشته‌اید، هنوز دارید سلیقه می‌چینید. رنگ و فونت ابزارند؛ بدون آن جمله فقط ویترین می‌سازید.

کار واقعی سه لایه دارد و معمولاً با هم جلو می‌روند. ساختار: کدام صفحه هست، از کجا به کجا می‌رود، فوتر چه می‌گوید. متن: هر صفحه یک حرف بزند، صفحه بغلی همان را تکرار نکند. رفتار: دکمه کار کند، فرم برسد، روی گوشی گیر نکند. یکی را جا بگذارید، طراحی سایت نشده؛ یک لایه کشیده شده.

ما از مخاطب شروع می‌کنیم، نه از دمو. می‌پرسیم چه می‌فروشید، الان مشتری از کجا می‌آید، بعد از دیدن سایت چه کند. تا این سه تا روشن نشود، صفحه زیاد کردن فقط هزینه است. اگر تعریف واژه‌ها برایتان جداست، اول طراحی سایت چیست را بخوانید؛ آنجا معنی است، اینجا تصمیم ساخت.

یک تست ساده: خانه را به کسی بدهید که کارتان را نمی‌شناسد. در چند ثانیه بهتر است بتواند بگوید شما چه می‌کنید و قدم بعد چیست. اگر گفت «شیک است» و نفهمید چه می‌فروشید، کار هنوز شروع نشده.

خیلی از پروژه‌ها عقب می‌افتند چون صاحب‌کار هنوز تصمیم نگرفته چه می‌خواهد بگوید. طراح صبر می‌کند، زمان می‌رود. قبل از شروع، ده دقیقه بنشینید و یک جمله بنویسید: «مشتری ما کسی است که … و بعد از دیدن سایت معمولاً …». همین یک جمله نصف تصمیم‌ها را ساده می‌کند.

طراحی سایت از یک سوال شروع می‌شود: مشتری وقتی وارد صفحه شد، قرار است چه کند؟ بدون جواب، هر رنگ و فونتی تزئین بی‌هدف است.

عوض کردن رنگ قالب، طراحی سایت نیست. لوگو روی پوسته آماده هم نیست. فایل فتوشاپ که «بعداً برنامه می‌نویسد» هم نیست؛ آن طرح است. تا روی دامنه کار نکند، صفحه ندارید.

انیمیشن زیاد و اسکرول قفل‌شده هم به‌تنهایی کیفیت نیست. گوگل تأخیر جواب به کلیک را اندازه می‌گیرد. مخاطب معمولاً برای اسلایدر صبر نمی‌کند. لندینگ دویفا برای قصه برند اسکرول دارد؛ صفحه راهنما و خدمت بهتر است معمولی باز شود و خوانده شود. هر صفحه رفتار خودش را می‌خواهد.

مدرک و پکیج «سایت + سئو + اینستاگرام» روی یک فاکتور، معمولاً یعنی هیچ‌کدام تمام نمی‌شود. طراحی سایت یک محدوده دارد. سئوی محتوا می‌تواند ادامه داشته باشد؛ پی‌ریزی فنی را برای بعد نگذارید.

یک نشانه دیگر: اگر طرف بدون هیچ سوالی در دو دقیقه قیمت داد، جنس از قبل آماده است و فقط رنگ عوض می‌شود. طراحی سایت واقعی بدون شناخت کار شما شروع نمی‌شود. سوال‌وجواب اول معمولاً یعنی طرف کار را جدی گرفته، نه اینکه وقت شما را تلف می‌کند.

قالب یعنی به زبان ساده کسی قبلاً برای یک فروشگاه فرضی یا یک شرکت فرضی صفحه چیده. شما رنگ را عوض می‌کنید و لوگو می‌گذارید. نیمی از کد برای صفحه‌هایی است که ندارید: سبد، وبلاگ، گالری، پاپ‌آپ. همان وزن روی موبایل می‌ماند. هر افزونه هم کد جدا می‌آورد.

طراحی سایت از لیست کار شما شروع می‌شود. اگر فروشگاه ندارید، سبد نمی‌آید. اگر بلاگ نمی‌نویسید، موتور مقاله نمی‌آید. سبک‌تر است چون چیزی اضافه حمل نمی‌کنید. بعداً برای یک فیلتر یا یک صفحه جدید، قالب را دور نمی‌ریزید؛ روی همان معماری اضافه می‌کنید.

کی قالب بد نیست

برای تست ایده، یا وقتی فقط چند مطلب می‌گذارید و خودتان می‌نویسید، یک وردپرس تمیز بدون صفحه‌ساز سنگین ممکن است کافی باشد. برای برند، فروش، یا پنل، معمولاً نه. محدودیت را در طراحی سایت وردپرس گفته‌ایم: ابزار است، نه برچسب کیفیت. فایل نال و قفل‌شکسته را با ارزانی عوض نکنید؛ در هاست را باز می‌کند.

معیار حرفه‌ای بودن را در طراحی سایت حرفه‌ای جدا کرده‌ایم: وضوح، سرعت، قابل اندازه‌گیری. قالب چندمنظوره معمولاً هیچ‌کدام را پایدار نگه نمی‌دارد.

یک معیار ساده: اگر قرار است سایت مدت طولانی کار کند و درآمد یا سرنخ بیاورد، طراحی سایت اختصاصی سرمایه‌گذاری معقولی است. اگر فقط می‌خواهید چند ماه یک ایده را تست کنید، قالب سبک کفایت می‌کند.

لندینگ وقتی است که یک پیشنهاد دارید و یک کار می‌خواهید: تماس، رزرو، ثبت‌نام. صفحه کم، حرف تند. شرکت وقتی است که خدمت می‌فروشید و اعتماد می‌سازید؛ هدف معمولاً سرنخ است نه سبد. جزئیات در طراحی سایت شرکتی.

فروشگاه وقتی است که کالا، عکس، قیمت و درگاه دارید و مسیر خرید تا پرداخت تمام می‌شود. ویترین عکس فروشگاه نیست. آن را در طراحی سایت فروشگاهی شکافته‌ایم. چسباندن ووکامرس به پوسته شرکتی هم سرعت را می‌گیرد هم حرف را.

اگر هنوز نمی‌فروشید و فقط می‌خواهید «چیزی رایگان بالا باشد»، اول طراحی سایت رایگان را بخوانید. سازنده رایگان معمولاً مالکیت و دامنه را پیش شما نمی‌گذارد. وقتی مشتری از آن مسیر آمد، دو بار می‌سازید.

یک اشتباه رایج: فروشگاه و وبلاگ و صفحه خدمات روی یک سایت بدون اولویت. نتیجه این می‌شود که هیچ‌کدام درست پیش نمی‌روند. اگر هدف اصلی فروش آنلاین است، بقیه بهتر است در خدمت آن باشند. اگر هدف جذب سرنخ است، فروشگاه حواس مخاطب را پرت می‌کند. اول یک هدف مشخص کنید، بعد بقیه را حول آن بچینید.

خانه در دو نگاه بگوید چه می‌کنید. یک جمله روشن بالای صفحه بهتر از چهار اسلاید مبهم است. خدمات را جدا کنید؛ هر خدمت یک آدرس، با مثال و اینکه برای کیست. تماس را قایم نکنید: تلفن، ساعت، فرمی که به جایی برسد. درباره وقتی معنی دارد که آدم و کار واقعی باشد؛ «سال‌ها تجربه» بدون نمونه، خالی است.

نمونه یا پروژه اگر دارید، یکی را تا مسئله و نتیجه بگویید. بیست لوگو بدون شرح، رزومه نیست. بلاگ را وقتی بگذارید که حرف تازه دارید. تقویم اجباری مقاله ضعیف به سئو کمک نمی‌کند؛ یک صفحه که سوال را تمام کند از ده پست تکراری بهتر است.

صفحه قیمت یا تعرفه اگر می‌توانید محدوده بگویید، اعتماد می‌سازد. اگر نمی‌توانید عدد ثابت بدهید، بگویید از چه چیزی قیمت درمی‌آید. ما همین کار را در طراحی سایت قیمت کرده‌ایم؛ رقم روی بنر معمولاً قالب است.

1. لیست صفحات را بنویسید: خانه، خدمات (هر کدام جدا)، تماس، درباره.

2. برای هر صفحه یک جمله بنویسید: «هدف این صفحه … است.»

3. صفحه‌هایی که هدف‌شان تکراری است را ادغام کنید.

4. صفحه‌هایی که الان محتوا ندارید، حذف کنید و بعداً اضافه کنید.

5. فهرست نهایی را به طراح بدهید. همین‌قدر کافی است تا برآورد دقیق بگیرد.

چیزهایی که فعلاً نسازید

چت آنلاین قبل از اینکه کسی جواب بدهد. پاپ‌آپ تخفیف قبل از اینکه کالا داشته باشید. چندزبانه قبل از اینکه متن فارسی تمام شود. ترجمه ماشینی روی همان آدرس، سئو را خراب می‌کند. حساب کاربری و پنل را وقتی بیاورید که واقعاً نقش جدا دارید؛ وگرنه فقط فرم ورود خالی است.

بهترین منبع، حرفی است که به مشتری روی تلفن می‌زنید. همان را بنویسید، بعد کوتاه کنید. «ارائه‌دهنده خدمات نوین» را کسی جستجو نمی‌کند؛ «طراحی سایت برای فروشگاه پوشاک» را می‌کند. کلمه بهتر است در عنوان و در متن بیاید، اما جمله سوال آدم را جواب بدهد.

یک H1 در صفحه، یعنی به زبان ساده یک عنوان اصلی. H2 برای بخش‌ها. پاراگراف اول همان جواب. مقدمه «در دنیای امروز» را ننویسید؛ گوگل و مخاطب هر دو رد می‌شوند. لینک داخلی را جدی بگیرید: از خدمت به قیمت، از وردپرس به اختصاصی. صفحه یتیم پیدا نمی‌شود.

اگر متن ندارید، در محدوده پروژه بنویسید که نوشتن با کیست. تحویل «لورم ایپسم» یعنی سایت هنوز حرف نمی‌زند. عکس هم متن است: اسم فایل و متن جایگزین بهتر است بگویند تصویر چیست، نه «IMG_4032».

یک تمرین: سه سوال پرتکراری که مشتری‌ها می‌پرسند را بنویسید. جواب هر کدام یک پاراگراف شود. همین سه پاراگراف هسته متن سایت شماست. باقی صفحات حول همین‌ها ساخته می‌شوند.

دامنه را به نام خودتان ثبت کنید. اگر آدرس روی پلتفرم سازنده است، روزی که بخواهید بروید رتبه و ایمیل را با خودتان نمی‌برید. هاست یا سرور بهتر است با ترافیک شما جور باشد؛ ارزان‌ترین پلن اشتراکی برای فروشگاه شلوغ معمولاً کافی نیست. گواهی SSL دیگر اختیاری نیست؛ مرورگر بدون آن اخطار می‌دهد و گوگل هم می‌بیند.

ایمیل روی همان دامنه بسازید. فرم تماس بهتر است به جایی برسد که چک می‌شود؛ صندوقی که کسی باز نمی‌کند، دکمه تزئینی است. پشتیبان‌گیری را بپرسید: اگر هاست سوخت، از کجا برمی‌گردید. این‌ها را در قیمت جدا کنید تا مقایسه دروغ نشود.

دامنه ir. برای کار داخلی مناسب‌تر است و گوگل آن را فارسی حساب می‌کند. اگر بازار بین‌المللی دارید، com. هم بگیرید. ولی دو دامنه یعنی دو سایت مجزا از نظر سئو؛ ریدایرکت بدون برنامه فایده ندارد.

هاست یعنی به زبان ساده جایی که فایل‌های سایت روی آن می‌نشینند. اگر هاست کند باشد، سایت هم کند است — هر چقدر کد تمیز باشد. اگر هاست ناپایدار باشد، مشتری گاهی به سایت نمی‌رسد و شما خبر ندارید.

برای سایت شرکتی ساده با بازدید روزانه کم، هاست اشتراکی ایرانی معمولاً کفایت می‌کند. برای فروشگاه شلوغ یا سایتی که پنل مدیریت سنگین دارد، سرور مجازی (VPS) یعنی یک سرور کوچک مخصوص شما، یا سرور ابری انتخاب بهتری است. برای سایت‌های خیلی سبک، سرویس‌هایی که فایل را نزدیک کاربر می‌گذارند (CDN) سریع‌ترند.

چه چیزهایی را بررسی کنید

آپ‌تایم واقعی، یعنی سایت چند وقت بالا می‌ماند — نه وعده روی سایت فروشنده. از کاربران قدیمی بپرسید یا مانیتورینگ بگذارید. محل سرور: اگر مخاطب ایرانی دارید، سرور ایران یا نزدیک معمولاً بهتر است. پشتیبان‌گیری خودکار: بعضی هاست‌ها فقط هفتگی بکاپ می‌گیرند، بعضی روزانه. بپرسید در صورت مشکل، بکاپ چند ساعت قبل موجود است.

پشتیبانی فنی: وقتی سایت خوابید شب، کسی جواب می‌دهد؟ تیکت شبانه‌روزی کافی نیست اگر جواب دو روز طول بکشد. محدودیت منابع: بعضی پلن‌های اشتراکی CPU و RAM را خیلی محدود می‌کنند. سایت کند می‌شود و شما فکر می‌کنید مشکل از کد است.

گوگل سه چیز را صریح اندازه می‌گیرد. LCP یعنی محتوای اصلی کی دیده می‌شود. INP یعنی بعد از کلیک چقدر طول می‌کشد جواب بیاید. CLS یعنی صفحه حین لود نپرد. اسلایدر سنگین، فونت زیاد، ویدیوی خودکار، چت شخص ثالث، همه قبل از متن می‌آیند و هر سه را خراب می‌کنند.

کار درست از انتخاب است، نه از افزونه کش روی کوه کد. تصویر WebP، فونت محدود، اسکریپت فقط جایی که لازم است. ما این صفحه‌های راهنما را بدون انیمیشن سنگین لندینگ بار می‌کنیم؛ ظاهر همان تم است، رفتار معمولی است. این فقر طراحی نیست. انتخاب سرعت است.

قبل از کمپین تبلیغ، خودتان صفحه را روی اینترنت موبایل باز کنید. اگر خانه نیامد، تبلیغ فقط پول را می‌سوزاند. ابزار PageSpeed راهنماست، هدف نمایشی صد نیست؛ هدف این است که آدم بتواند کارش را بکند.

یک قانون سرانگشتی: هر درخواست اضافه به سرور، یعنی کمی تأخیر. صفحه‌ای که ده‌ها درخواست می‌زند برای لود شدن، هر چقدر هم سرور قوی باشد، روی موبایل با اینترنت ضعیف حس سنگینی می‌دهد. طراحی سایت خوب یعنی حداقل درخواست برای حداکثر محتوا.

آدرس را فارسی یا انگلیسی خوانا بگذارید و عوض نکنید. هر صفحه یک موضوع و یک عنوان. توضیح متا بهتر است دروغ نگوید. نقشه XML و robots بعد از انتشار لازم‌اند، اما اگر ساختار صفحه از اول شلوغ باشد، این فایل‌ها معجزه نمی‌کنند.

نیت جستجو را قاطی نکنید. کسی که می‌پرسد «طراحی سایت چیست» تعریف می‌خواهد. کسی که «قیمت» می‌پرسد محدوده. برای همین این راهنماها صفحه‌جدا هستند. جزئیات وصل ساخت به جستجو در طراحی سایت و سئو چیست است؛ خود سئو در سئو چیست.

داده ساخت‌یافته یعنی به زبان ساده برچسبی که به ربات می‌گوید این صفحه سوال است یا مسیر نان‌ریزه. کمک می‌کند صفحه فهمیده شود. جادو نیست. جایگزین متن ضعیف هم نیست. لینک خریدنی هفته اول را اول کار نگذارید؛ صفحه کند با لینک هم نمی‌ماند.

سئو چیزی نیست که بعد از طراحی سایت روی آن بپاشید. اگر آدرس صفحات، ساختار عنوان‌ها و سرعت لود از اول درست نباشد، بعداً هزینه تغییرشان چند برابر هزینه اولیه است.

یک نکته عملی: بعد از انتشار، سایت را در Google Search Console ثبت کنید و هفته‌ای یک‌بار نگاه کنید چه کلماتی نمایش می‌دهد. این داده رایگان است و بهتر از خیلی ابزارهای پولی نشان می‌دهد گوگل شما را برای چه می‌شناسد.

انگشت جای ماوس است. دکمه بهتر است اندازه داشته باشد. منو روی متن قفل نشود. جدول قیمت اگر فقط با اسکرول افقی دیده شود، در عمل نیست. فرم را کوتاه کنید؛ فیلد اضافه یعنی رها کردن.

شماره را لینک tel: بگذارید. نقشه را اگر لازم است، بعد از متن بیاورید نه به جای متن. پاپ‌آپ تمام‌صفحه روی موبایل یعنی خروج. این‌ها سلیقه نیستند؛ از دیدن فرم‌های پرنشده درمی‌آیند.

بیشتر بازدید سایت‌های ایرانی از موبایل است. یعنی اگر طراحی سایت شما فقط روی مانیتور خوب بیاید، بیشتر مخاطبان تجربه بدی دارند. Mobile-first یعنی به زبان ساده اول صفحه کوچک را درست کنید، بعد برای دسکتاپ گسترشش دهید.

شروع از ظاهر. انتخاب قالب از روی دموی انگلیسی. وعده تحویل ۷۲ ساعته بدون پرسیدن کار. سئو را فاز دو نامیدن. متن را «بعداً می‌فرستم» گذاشتن و سایت را با لورم بالا آوردن. فروشگاه قبل از عکس و موجودی. دو زبان قبل از یک زبان تمام.

کپی کردن متن رقیب. گوگل تکراری را می‌فهمد؛ مشتری هم. عدد دروغ در «هزاران پروژه». چت‌باتی که کسی پشتش نیست. ویدیوی پس‌زمینه روی خانه. فونتی که هر بازدید یک درخواست جدا می‌کشد.

اگر بودجه کم است، صفحه کم کنید روی دامنه خودتان. شلوغ رایگان نسازید. مسیر کم‌هزینه واقعی همان محدوده قفل‌شده است، نه پکیج همه‌چیز.

یک اشتباه کمتر دیده‌شده: پرداخت کل مبلغ قبل از شروع کار. پروژه طراحی سایت مراحل دارد. هر مرحله بهتر است تأیید شود و بعد مرحله بعد شروع شود. اگر کل پول را دادید و نتیجه رضایت‌بخش نبود، قدرت مذاکره‌تان صفر است. پرداخت مرحله‌ای معمولاً هم به نفع شماست هم به نفع طراح.

چه می‌فروشید یا چه خدمتی می‌دهید. مخاطب کیست. الان سایت یا اینستاگرام دارید. بعد از ورود چه شود: تماس، خرید، نوبت. چند صفحه در ذهن‌تان است. فروشگاه هست یا نه. متن و عکس آماده است یا باید تهیه شود. مهلت واقعی، نه «هرچه زودتر» بدون تاریخ.

بپرسید کد مال کیست، پشتیبانی چند ماه است، دامنه به نام کی ثبت می‌شود، سرعت را چطور می‌سنجند. اگر جواب «دمو می‌فرستیم رنگش را عوض می‌کنید» بود، همان قالب است. با همین شرح از دو نفر قیمت بگیرید. شرح مبهم، قیمت مبهم می‌آورد.

یک فهرست ساده که قبل از تماس آماده کنید: نام کسب‌وکار، زمینه فعالیت، مخاطب اصلی، هدف اصلی سایت، تعداد تقریبی صفحات، نمونه‌سایت‌هایی که دوست دارید (و بگویید چرا)، بودجه تقریبی، و زمان‌بندی مورد نظر. همین یک صفحه باعث می‌شود برآوردی که می‌گیرید واقعی باشد.

طراحی سایت اختصاصی از انتخاب قالب شروع نمی‌شود. از یک جمله شروع می‌شود: مخاطب بعد از ورود چه کار کند. تا این جمله روی کاغذ نیاید، رنگ و فونت فقط وقت می‌گیرند. در دویفا همین را اول قفل می‌کنیم.

۱. شناخت کار و محدوده

می‌پرسیم چه می‌فروشید، مشتری از کجا می‌آید، الان اینستاگرام یا سایت قدیمی دارید یا نه. خروجی این مرحله فهرست صفحات است، نه دموی رنگارنگ. اگر فروشگاه لازم نیست، سبد در محدوده نیست. جزئیات مسیر را در طراحی سایت با دویفا هم نوشته‌ایم.

۲. معماری اطلاعات

خانه فهرست است، نه انبار همه چیز. هر خدمت یک صفحه. تماس با نشانی و تلفن واقعی. بلاگ فقط اگر حرف برای گفتن دارید. این همان سلسله‌مراتبی است که بعداً گوگل و کاربر هر دو می‌فهمند.

۳. متن قبل از ظاهر

عنوان هر صفحه یک موضوع دارد. توضیح متا دروغ نمی‌گوید. دکمه‌ها کار مشخص دارند. اگر متن آماده نیست، با شما همان حرف روزمره را مرتب می‌کنیم؛ شعار آماده جای آن را نمی‌گیرد.

۴. طراحی و فرانت

ظاهر روی همان نقشه می‌نشیند. موبایل اول دیده می‌شود. تصویر با متن جایگزین توصیفی می‌آید، نه alt خالی. اسکریپت فقط جایی که لازم است.

۵. بک‌اند و اتصال‌ها

فرم به جایی می‌رسد که جواب می‌دهید. اگر فروشگاه باشد، درگاه و موجودی واقعی است. دامنه به نام شما. هاست جایی است که فایل می‌ماند، نه اجاره سازنده رایگان.

۶. سئوی فنی همان نسخه اول

یک H1، عنوان یکتا، توضیح متا، آدرس خوانا، robots و sitemap. این‌ها فاز دو نیستند. شرح بیشتر در طراحی سایت و سئو چیست و خدمات سئو تخصصی دویفا.

۷. تست، تحویل، پایش

گوشی واقعی، فرم واقعی، سرعت روی اینترنت موبایل. بعد انتشار: Search Console، نه حدس. پشتیبانی را همان قرارداد مشخص می‌کند.

قالب آماده برای میانگین ساخته شده: فروشگاه، وبلاگ، گالری، عضویت، ده استایل که شما یکی‌اش را می‌بینید. بقیه CSS و جاوااسکریپت همان‌طور در صفحه می‌ماند. طراحی اختصاصی فقط مسیر شما را می‌نویسد؛ چیزی که در محدوده نیست، در HTML هم نیست.

در وردپرس و صفحه‌ساز، هر افزونه کوئری و فایل اضافه می‌کند. یک قالب فروشگاهی روی سایت شرکتی یعنی کد سبد، فیلتر و چک‌اوت بدون اینکه خریدی باشد. اختصاصی اگر شرکت است، فرم و خدمات است؛ اگر فروشگاه است، همان مسیر خرید با درگاه ایرانی. مقایسه ابزار را در طراحی سایت وردپرس و موضع معماری را در طراحی سایت تخصصی با دویفا گفته‌ایم.

HTML و هدینگ

قالب اغلب چند H1 دارد، یا عنوان را با div ساخته. اختصاصی یعنی یک H1 موضوع صفحه، بعد H2 و H3 برای زیرموضوع. ربات موضوع را از همین سلسله می‌خواند.

درخواست شبکه و سرعت

قالب عمومی فونت زیاد، اسلایدر، چت و انیمیشن پیش‌فرض می‌آورد. هر درخواست روی موبایل میلی‌ثانیه است. اختصاصی تصویر را WebP می‌کند، فونت را محدود، اسکریپت را جدا. Core Web Vitals یعنی همان سه عدد سرعت گوگل؛ از همین انتخاب است، نه از افزونه کش روی کوه کد.

مالکیت و تغییر

قالب لایسنس و به‌روزرسانی فروشنده دارد. یک فیلتر غیرقالبی یعنی جنگ با پوسته یا عوض کردن کل تم. کد اختصاصی روی دامنه شماست؛ صفحه جدید روی همان پی اضافه می‌شود. هزینه اول بیشتر است؛ هزینه دوباره‌کاری معمولاً کمتر.

گوگل صفحه را می‌خزد، موضوع را می‌فهمد، بعد رتبه می‌دهد. قالبی که برای هزار فروشگاه یکی است، متن تکراری، آدرس شلوغ و سرعت ضعیف می‌سازد. اختصاصی یعنی هر URL یک کار، هر عنوان یک کلمه کلیدی، لینک داخلی به صفحه ستون.

مثال فروشگاه: قالب آماده صفحه محصول را با «محصول مرتبط» تصادفی و توضیح کپی پر می‌کند. اختصاصی عنوان کالا، موجودی، عکس با alt توصیفی مثل «نمونه طراحی سایت اختصاصی فروشگاهی با دویفا» و مسیر فیلتر سبک می‌گذارد. گوگل کالای واقعی را می‌فهمد؛ نه یک پوسته عمومی.

مثال خدمات: کسی «طراحی سایت اختصاصی» می‌جوید. اگر خانه پر از اسلایدر باشد و خدمت در فوتر قایم شده باشد، نیت جستجو جواب نمی‌گیرد. این راهنما صفحه ستون است: به طراحی سایت فروشگاهی، طراحی سایت شرکتی، قیمت طراحی سایت و بلاگ دویفا لینک می‌دهد تا اعتبار بین صفحات جابه‌جا شود.

مثال سرعت: دو سایت با متن مشابه؛ یکی صفحه‌ساز و بیست افزونه، یکی HTML و CSS لازم. دومی LCP و INP بهتری دارد. گوگل تجربه صفحه را اندازه می‌گیرد. رتبه روی کلمه رقابتی ماه‌ها طول می‌کشد؛ صفحه کند همان اول می‌بازد.

سئوی بلندمدت یعنی ساختار را عوض نکنید. آدرس را بعد از ایندکس عوض کردن یعنی شروع دوباره. اختصاصی از روز اول آدرس خوانا می‌گذارد. بک‌لینک و مهمان‌نویسی وقتی معنی دارند که صفحه مقصد این کار را کرده باشد.

یادگیری جدا از سفارش است. مسیر از صفر را در آموزش طراحی سایت و کدنویسی را در آموزش با کدنویسی نوشته‌ام. شروع کسب‌وکار در چگونه شروع کنیم و سفارش در سفارش طراحی سایت.

دوره‌ها روی فهرست دوره‌ها است. هدف ساخت صفحه منتشرشده است، نه حفظ اسم ابزار.

وقتی طراح می‌گوید «سایت آماده است»، کارتان تمام نشده. بهتر است مطمئن شوید همه‌چیز واقعاً تحویل شما شده و کار می‌کند. خیلی از مشکلات بعد از تحویل از این جاست که کسی قبل از پرداخت نهایی، سایت را جدی تست نکرده.

1. دامنه و هاست را چک کنید: آیا به نام خودتان ثبت شده؟ دسترسی مستقیم دارید؟

2. سایت را روی گوشی خودتان باز کنید و همه صفحات را مرور کنید.

3. فرم تماس را پر کنید و ببینید پیام واقعاً می‌رسد.

4. اگر فروشگاه دارید، یک خرید آزمایشی کامل انجام دهید.

5. سرعت را با PageSpeed Insights تست کنید. امتیاز موبایل مهم‌تر از دسکتاپ است.

6. رمزهای ادمین، FTP، دیتابیس و ایمیل را بگیرید و جایی امن ذخیره کنید.

7. بپرسید پشتیبانی بعد از تحویل شامل چه چیزهایی می‌شود و تا کی.

بعد از تحویل، یک هفته سایت را زیر نظر داشته باشید. مشکلات کوچک معمولاً در استفاده واقعی مشخص می‌شوند: یک لینک شکسته، یک عکس که لود نمی‌شود، یک فرم که روی مرورگر خاصی کار نمی‌کند. این‌ها طبیعی‌اند و بخشی از پشتیبانی اولیه هستند.

اول می‌پرسیم کار چیست. بعد صفحات را قفل می‌کنیم. متن را تا جایی که بتوانید خودتان بگویید جلو می‌بریم. ظاهر روی همان نقشه می‌نشیند؛ رنگ قبل از حرف نمی‌آید. روی موبایل می‌بینید. فرم را با یک پیام واقعی چک می‌کنیم. بعد روی دامنه شما منتشر می‌شود.

مسیر عملی در طراحی سایت با دویفا است. موضع‌مان که قالب نمی‌فروشیم در طراحی سایت تخصصی با دویفا. اگر بین این‌ها مانده‌اید، همان دو صفحه را بخوانید و یک پیام بفرستید؛ لازم نیست درخواست ده صفحه‌ای بنویسید.

ما پروژه را مرحله‌ای پیش می‌بریم و هر مرحله را قبل از رفتن به مرحله بعد تأیید می‌گیریم. یعنی اگر وسط راه نظرتان عوض شد، هنوز جا برای تغییر هست. طراحی سایت یک فرآیند است، نه یک محصول آماده که تحویل‌تان بدهند.